این بار نیز با یک بازی شیرین دیگر در خدمت دوستان هستیم:

خیا گُرگو :

این بازی نسبت به سایر بازی ها یک ویژگی مخصوص به خود دارد و آن زمان بازی کردن است که در شبهای مهتابی این بازی انجام می گیرد.

محل بازی کردن : در چند کوچه

تعدادبازی کن: گروهی

نحوه اجرای بازی در ادامه مطلب

امیدواریم از این بازی محلی بردخون نیز لذت ببرید.

خِرَک چه خِرَک؟ :

اسم این بازی یک سوال است به معنی: خرک یا همان خارک که میوه درخت نخل می باشد .(این خارک متعلق به کدام نخل است؟).

مکان بازی :فضای باز

تعداد بازی کن :بیشتر از پنج نفر

وسایل مورد نیاز : یک توپ گرد که بچه ها با پارچه درست می کنند و به آن یک پارچۀ باریک و بلند می بندند که طول آن به یک متر می رسد.

  نحوه اجراء در ادامه مطلب

اِشکَندیل (اشکنتیر) :

اِشکن در این کلمه به معنی چیزی را شکستن است و دیل به معنی دور بودن و مسافت زیاد است .

مکان انجام چنین بازیی فضای باز می باشد و در این بازی هر نفر باید با یک نخ محکم و یا لاستیک و تکه ای پارچه  وسیله پرتاب سنگ خود را آماده کند.

          نحوه بازی کردن:

تعدادی از بچه ها با وسیله ای که ساخته اند(منظور همان اشکندیل می باشد) در یک فضای باز دور هم جمع می شوند و ویک شیء شکننده ای را در مسافتی دور قرار می دهند به طوری که سنگ زدن بدون وسیله و با دست به طرف  آن غیر ممکن باشد سپس  افراد هر کدام به نوبت به طرف آن به وسیله اشکندیلهای خود تیر اندازی می کنند و کسی که توانست آن را بشکند امتیاز می آورد.این بازی به روش دیگری نیز اجراء می شود ؛ به اینصورت که افراد با اشکندیلهای خود سنگ را پرتاب می کنند و سنگ کسی که دورتر بیفتد برنده است.

کپی برداری با ذکر منبع بلامانع می باشد:کانون پرورش فکری کودکان ونوجوانان بردخون

 کِلی دار:

این اسم از دو کلمه و یک پسوند تشکیل شده  : (کِل+ی+دار) کِل به معنی گود می باشد و در اینجا چون با پسوند"ی"همراه شده به معنی گود کوچک می باشد و دار یعنی چوب،پس نتیجه می گیریم که اسم این بازی از وسایل تشکیل دهند آن درست شده است .

یکی از چوبهای استفاده شده در این بازی حدوداً به اندازه 50سانتی متر و چوب دیگر حدود 15 سانتیمتر می باشد. گود ایجاد شده نیزبه طول 15الی 20سانتی متر و عمق آن حدود10سانتی متر می باشد.

                   نحوه اجراء بازی : در ادامه مطلب                                                         

 کُنده بازی :

گرچه این بازی در نقاط مختلف کشور صورت می گیرد اما هر جایی نحوه اجرای آن فرق می کند .

در بردخون نیز اجرای چنین بازیی به شرح زیر می باشد:

تعداد بازی کن: بصورت گروهی

محل بازی : فضای باز (بیشتر در نخلستانها )

شیوه اجراء: در ادامه مطلب

                              بُردخون

                                    و بازی های محلی 

با توجه به بازی های محلی فراوانی که در استان بوشهر اجراء می شده ، امروزه کمتر بازی محلی(که

در قدیم با شور و شوق فراوانی برگذار می شد) انجام می گیرد. در این خصوص در بردخون که یکی از

 شهرهای استان می باشد بازی های محلی فراوانی وجود دارد که هنوز اجراء بعضی از آنها در کوچه ها

 مشاهده می شود .از آن جمله بازی ها می توان بازیهایی چون: کُنده بازی، خِرَک چه خِرَک؟ ، کِلی دار

 ، خیا گُر گو ، کابک بازی، هفت سنگ،کُل گنج،کُتُر بازی ، دار بازی ،دار که ری دار ، کلاغ پر، قایم قایمو

، اتل متل توتوله،چشم بستوو،خونی شیطون،اِشکَندیل(اشکنتیر)،سنگ تو رو،بالا بلندو،تو دستو، کُر

 مُچ، و..... می توان نام برد که هرکدام از آنها دارای شور و شوق، توان و مهارت، سلیقه وهوش و -

 حواس بالا، ابزار مناسب، وقت وزمان و مکان مشخص، افراد و گروه های تأ یین شدۀ مخصوص به خود

 دارد. در نقاط مختلف استان بوشهر این بازی ها کم و بیش و با تغییرات جزئی انجام می گرفته  و هنوز

 نیز تعدادی از آنها در کوچه پس کوچه های شرجی خور استان اجراء می شود. در اینجا بدلیل آشنایی

 افراد با تعدادی از این بازی ها و معرفی آنها در کتابهای چاپ شده فقط در مورد نحوه اجراء بعضی از این

بازی ها سخن می گوییم.

هر هفته با یک بازی محلی در خدمت علاقه مندان هستیم.

 کابک بازی:

کابک به قسمتی از استخوان زانوی پای یکی از حیوانات چهارپا مانند:بز،گوسفند و... گفته می شود.

تعداد بازی کن: از دو نفر شروع می شود و تا 10نفر هم می رسد.

محل بازی: فضای باز

شیوه اجراء در ادامه مطلب