3-دید ادبی(انتخاب کردن):
در این مرحله کودک و نوجوان با استفاده از قوه تشخیص وتمیز خود دست به گزینش و انتخاب آثار برتروبا محتواتر می زند.یعنی به نوعی در میان آثار ادبی به داوری می پردازد. در این مرحله قدرت درک و شناخت سطوح مختلف زیبایی موجود در آثار ادبی را به دست می آورد و از این طریق صاحب نوعی دیدگاه ادبی می شود.یعنی دید ادبی پیدا می کند.
بکر در این مورد می گوید:"قوه ی تمیز به تدریج حاصل میشود وتمام عادات خوب در مطالعه،به تکامل قوه ی تشخیص و تربیت قوه ی داوری آدم بستگی داردتا آنکه بتواند برای خود،آن کتابهایی را انتخاب کند که برای رشد فکری وروانی و غنی کردن زندگی اش به آنها نیازمند است،این وظیفه ی آدمی است که به تربیت خود در انتخاب خردمندانه می پردازد."
در این مرحله کودکان آمادگی بحث و اظهار نظر پیرامون آثار مختلف ادبی را پیدا می کنند.بحث کتاب یکی از فعالیتهای مهمی است که مربی می تواند با بهره گیری از آن به کودک کمک کند تا تجربه ی ادبی خودرا غنی ساخته ،الگوها را بشناسد،با فرمهای گوناگون آشنا شود ونهایتاً کشف کند که چگونه انسان با استفاده از نیروی تخیل خود می تواند به کلمات زندگی وهستی ببخشدو از آنها هنر بیافریند.
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم مرداد 1386ساعت 0:55  توسط
|

ذوق ادبی:
حظّ ولذّت موجود در آثار ادبی باعث ایجاد علاقه ورغبت کودک به مطالعه می شود.او در این مرحله تلاش می کند تا خود مستقلّا وبدون همراهی مربی به خوانش متون مختلف بپردازد.در این حالت کودک فردی خود پذیرا می شود.او دراین مرحله می تواند زیباییهای موجود در آثار ادبی را تشخیص بدهد و از این طریق به نوعی ذوق ادبی برسد.
- عوامل موثّر در ذوق ادبی کودکان را می توان تحت چهار عنوان زیر دسته بندی کرد:
1- عوامل فردی
2- محیط خانواده
3-محیط آموزشی
4- مواد خواندنی
فرهنگ وبستر در تعریف ذوق آورده است:
"قدرت تشخیص وادراک زیبندگی،زیبایی،نظم،هماهنگی،تناسب، تقارن یا هر چیزی که موجب تعالی و کمال می شود به خصوص در هنرهای زیبا..."
+ نوشته شده در سه شنبه دوم مرداد 1386ساعت 1:24  توسط ریشهری
|
ب- تجربه ادبی:
تجربه ادبی یعنی ،تجربه عواطف ،احساسات ،زیبایی ها ومعناهای مختلف از طریق خوانش وارتباط فعال وموثر ولذت بخش باآثار مختلف ادبی.
تجربه ی ادبی دارای چهار مرحله به ترتیب زیر است:
1-حظّ ادبی(شنیدن)
2- ذوق ادبی(خواندن)
3- دید ادبی(انتخاب کردن)
4- نقد ادبی(نقد کردن)
1-حظّ ادبی (شنیدن):
کودک در این مرحله از شنیدن آثار مختلف ادبی لذت می برد.دراین حالت او یک پذیرنه ی فعّال دیگرپذیرا است.خوانش متون مختلف از طریق مربّی باعث ایجاد نوعی لذّت در کودک می شود. مربّی در این مرحله می تواند از فعّالیتهای زیر استفاده نماید:
*روخوانی
*قصّه خوانی
*قصّه گویی
*شعر خوانی
*معرّفی کتاب
+ نوشته شده در دوشنبه یکم مرداد 1386ساعت 1:10  توسط ریشهری
|
فرایند آفرینش ادبی: ادبیات تنها بازی با واژه ها نیست،بلکه کشف وخلق دنیاهای جدید وتازه ای است که می تواند ذهن واحسا س خواننده را برانگیزدتا هستی را عمیق تر و وسیع تر درک کند. فرایند آفرینش اد بی یک فرایند زبانی است وسه مرحله یا سطح متفاوت درایجاد وشکل گیری آن نقش فعال واساسی دارد: الف-تجربه ی زبان ب- تجربه ی ادبی ج- تربیت ادبی الف- تجربه ی زبان: در این سطح زبان آموز با مها رتهای مختلف زبانی (شنیدن،گفتن،خواندن،نوشتن)آشنا می شود.در این سطح فرد با زبان عادی ومعمولی سر و کار دارد.زبانی که امکان ارتباط او را با سایر افراد فراهم می سازد.در این حالت زبان نقش و کاربردی ابزاری دارد واهمیت آن صرفا به واسطه ی پیام و منظوری است که به دیگری منتقل می کند.گرچه آشنایی فرد با این مرحله از زبان از محیط خانواده و دامان مادر شروع می شوداماآموزش رسمی وکاربردی آن در مدرسه و از طریق آموزش و پرورش صورت می گیرد.هدف آ.پ در سالهای اول ابتدایی صرفا آموزش و انتقال مهارتهای چهار گانه ی زبان آموزی به کودکان است. فرد بعد از آشنایی با زبان قادر به ایجاد دو گونه ارتباط با پیرامون خود است: 1- ارتباط شفاهی با دیگران 2- ارتباط با آثار مکتوب(متون نوشتاری) ارتباط کودک با آثار مکتوب (متون ادبی مورد نظر است)سرآغاز برخورد ،آشنایی و ورود او به سطح دیگری از زبان است که ما آن را تجربه ی ادبی نامگذاری می کنیم.
+ نوشته شده در دوشنبه یکم مرداد 1386ساعت 0:59  توسط ریشهری
|
دستانم پر بود از واهمه ای عجیب برای فردایم تا حضورهای متوالی تو را دنبال کنم اما سایه ها ،هی پاپیچم شدندتا حواشی تو بگذرم،از تو برای فرداهامان کاسه ای نور قرض بگیرم وبه خورد عاطفه دهم.همه جا در یک ناگهان نور جاری شد وفصلی از تازه شدن آغاز. خدایا!کمک کن تا به یاری تو اندیشه ام را در طبق اخلاص بگذارم وبه جوانه هایی که در سبد عشق من همیشه جا دارندتقدیم کنم.(مربی ادبی)
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386ساعت 11:24  توسط ریشهری
|