امروز به دو نفر از اعضاء کانون که در مسابقه نقاشی روز جهانی شیر مادر

شرکت کرده بودند از طرف مرکز بهداشت شهرستان دیر جوائزی اهداء شد.

سیده نرگس حسینی 9ساله و خدیجه محمودی 11ساله کسانی بودند که

 جوایزی به همین مناسبت دریافت کردند.

3-دید ادبی(انتخاب کردن):

در این مرحله کودک و نوجوان با استفاده از قوه تشخیص وتمیز خود دست به گزینش و انتخاب آثار برتروبا محتواتر می زند.یعنی به نوعی در میان آثار ادبی به داوری می پردازد. در این مرحله قدرت درک و شناخت سطوح مختلف زیبایی موجود در آثار ادبی را به دست می آورد و از این طریق صاحب نوعی دیدگاه ادبی می شود.یعنی دید ادبی پیدا می کند.

بکر در این مورد می گوید:"قوه ی تمیز به تدریج حاصل میشود وتمام عادات خوب در مطالعه،به تکامل قوه ی تشخیص و تربیت قوه ی داوری آدم بستگی داردتا آنکه بتواند برای خود،آن کتابهایی را انتخاب کند که برای رشد فکری وروانی و غنی کردن زندگی اش به آنها نیازمند است،این وظیفه ی آدمی است که به تربیت خود در انتخاب خردمندانه می پردازد."

در این مرحله کودکان آمادگی بحث و اظهار نظر پیرامون آثار مختلف ادبی را پیدا می کنند.بحث کتاب یکی از فعالیتهای مهمی است که مربی می تواند با بهره گیری از آن به کودک کمک کند تا تجربه ی ادبی خودرا غنی ساخته ،الگوها را بشناسد،با فرمهای گوناگون آشنا شود ونهایتاً کشف کند که چگونه انسان با استفاده از نیروی تخیل خود می تواند به کلمات زندگی وهستی ببخشدو از آنها هنر بیافریند.

به نظر من بهترین هنر برای کودک نقاشی و کاردستی است برای اینکه کودک به راحتی و آزادانه تفکرات خود را می کشد یا درست می کند.

کارگاه نقاشی کودکان نه برای این به وجود می آید که کودکان یک هنر مند واقعی ببار آیند بلکه برای پرورش و بروز استعدادهای آنان بهترین شیوه ،همین نقاشی است که آنان را با محیط اطراف خود آشنا می کند.

در نقاشی برای سنین پایین نباید موضوعی داده شود یا اینکه به آنها مدلی برای کشیدن تحمیل شود خود کودک در نقاشی برداشتی آزادانه از دنیای خودش دارد و چه بسا با دادن موضوع یا مدل جلوی شکوفایی استعداد و بروز خلاقیت او را بگیریم و اگر مو ضوعی به کودکی دادیم که درباره آن نقاشی کند نباید دخالتی در کار کودک داشته باشیم منظورم  این نیست که کودک را به حال خود رها کنیم تا نقاشی کند بلکه ما نیز در خلال کار نحوه درست رنگ آمیزی ، درست گرفتن قلم و قلم مو را به او یاد بدهیم روش کار من در کارگاه نقاشی برای کودکان به اینصورت است که اگر موضوعی را مطرح می کنم در مورد آن به بحث و گفت و گوی مختصری با کودکان انجام می دهم مثلا اگر موضوع ، میوه ها باشد در مورد رنگ آنها بحث می کنیم که فلان میوه به رنگ قرمز یا نارنجی ویا زرد می باشد و یا چند نمونه برای آنها می کشم البته بعد از کشیدن میوه ها آنها را پاک می کنم که فقط در ذهن آنها تداعی چند میوه شود ، بعد از این کار کاغذ نقاشی را در اختیار آنها قرار می دهم تا شر وع به نقاشی کنند در حین کار بچه ها یاد گرفته اند که کنجکاوانه سؤالاتی بپرسند و جواب بگیرند که آیا می توانم سبدی از میوه بکشم، یا سیب را با رنگ آبی رنگ آمیزی کنم در چنین مواقعی آنها را آزاد می گذارم که خودشان به نتیجه ای برسند و این نتیجه نیز برای آنها خیلی خوشحال کننده است  معمولا در کانون پرورشی فراخوان هایی برای مسابقات نقاشی از مرکز فرستاده می شود برای کار کردن این فراخوان ها همیشه سعی کرده ام فقط موضوع فراخوان را به بچه ها بگویم و قبل از آن در مورد موضوع فراخوان با هم بحث و گفت و گویی داریم و سپس شروع به کار می کنیم ، بچه ها از اینکه می خواهند در مسابقه شرکت کنند اطلاعی ندارند .در یک جلسه که یکی از بچه ها از مسابقه اطلاع پیدا کرده بود وقتی کاغذ نقاشی را به او دادم از اینکه می خواست در مسابقه نقاشی فلان کشور شرکت کند حراسان بود وحتی در پایان گفت نمی توانم نقاشی ام را تمام کنم در صورتی که همین کودک قبلا در چندین مسابقه نقاشی شرکت کرده بود و حتی در نقاشی از استعداد خوبی نیز برخوردار بود ولی از ترس اینکه می خواهد در مسابقه نقاشی بین المللی شرکت کند نتوانست کارش را به پایان برساند..

                                                              ذوق ادبی:

حظّ ولذّت موجود در آثار ادبی باعث ایجاد علاقه ورغبت کودک به مطالعه می شود.او در این مرحله تلاش می کند تا خود مستقلّا وبدون همراهی مربی به خوانش متون مختلف بپردازد.در این حالت کودک فردی خود پذیرا می شود.او دراین مرحله می تواند زیباییهای موجود در آثار ادبی را تشخیص بدهد و از این طریق به نوعی ذوق ادبی برسد.

- عوامل موثّر در ذوق ادبی کودکان را می توان تحت چهار عنوان زیر دسته بندی کرد:

 1- عوامل فردی

2- محیط خانواده

3-محیط آموزشی

4- مواد خواندنی

فرهنگ وبستر در تعریف ذوق آورده است:

"قدرت تشخیص وادراک زیبندگی،زیبایی،نظم،هماهنگی،تناسب، تقارن یا هر چیزی که موجب تعالی و کمال می شود به خصوص در هنرهای زیبا..."

ب- تجربه ادبی:

تجربه ادبی یعنی ،تجربه عواطف ،احساسات ،زیبایی ها ومعناهای مختلف از طریق خوانش وارتباط فعال وموثر ولذت بخش باآثار مختلف ادبی.

تجربه ی ادبی دارای چهار مرحله به ترتیب زیر است:

1-حظّ ادبی(شنیدن)

2- ذوق ادبی(خواندن)

3- دید ادبی(انتخاب کردن)

4- نقد ادبی(نقد کردن)

1-حظّ ادبی (شنیدن):

کودک در این مرحله از شنیدن آثار مختلف ادبی لذت می برد.دراین حالت او  یک پذیرنه ی فعّال دیگرپذیرا است.خوانش متون مختلف از طریق مربّی باعث ایجاد نوعی لذّت در کودک می شود. مربّی در این مرحله می تواند از فعّالیتهای زیر استفاده نماید:

*روخوانی

*قصّه خوانی

*قصّه گویی

*شعر خوانی

*معرّفی کتاب

 فرایند آفرینش ادبی:                                                                         ادبیات تنها بازی با واژه ها نیست،بلکه کشف وخلق دنیاهای جدید وتازه ای است که می تواند ذهن واحسا س خواننده را برانگیزدتا هستی را عمیق تر و وسیع تر درک کند. فرایند آفرینش اد بی یک فرایند زبانی است وسه مرحله یا سطح متفاوت درایجاد وشکل گیری آن نقش فعال واساسی دارد: الف-تجربه ی زبان ب- تجربه ی ادبی ج- تربیت ادبی            الف- تجربه ی زبان:                                                           در این سطح زبان آموز با مها رتهای مختلف زبانی (شنیدن،گفتن،خواندن،نوشتن)آشنا می شود.در این سطح فرد با زبان عادی ومعمولی سر و کار دارد.زبانی که امکان ارتباط او را با سایر افراد فراهم می سازد.در این حالت زبان نقش و کاربردی ابزاری دارد واهمیت آن صرفا به واسطه ی پیام و منظوری است که به دیگری منتقل می کند.گرچه آشنایی فرد با این مرحله از زبان از محیط خانواده و دامان مادر شروع می شوداماآموزش رسمی وکاربردی آن در مدرسه و از طریق آموزش و پرورش صورت می گیرد.هدف آ.پ در سالهای اول ابتدایی صرفا آموزش و انتقال مهارتهای چهار گانه ی زبان آموزی به کودکان است.                                                                 فرد بعد از آشنایی با زبان قادر به ایجاد دو گونه ارتباط با پیرامون خود است:                                                                           1- ارتباط شفاهی با دیگران       2- ارتباط با آثار مکتوب(متون نوشتاری)                                                                        ارتباط کودک با آثار مکتوب (متون ادبی مورد نظر است)سرآغاز برخورد ،آشنایی و ورود او به سطح دیگری از زبان است که ما آن را تجربه ی ادبی نامگذاری  می کنیم.